هوالحی
هشدار !
نگاهی زراندوزانه و از سر پند به ؛ بایدها و نبایدهای امام شهید ( ره ) در اربعین عروجش به الی الله.
« جنگ ترکیبی »
چیز خوبی نیست جنگیدن، پسر
لیک، گاهی دیگ صبر آید به سر

« زور منطق » گر نچربد از شریف
«منطق زور» آورد زان سو حریف

از کمان لب جهد تیر سخن
خلقی افتد در عذاب و در محن

چونکه نادان سنگی اندازد به چاه
سعی صد دانا شود ؛ افسوس و آه

گاه تحمیل از شیاطین است جنگ
ناپسند است آن زمان لختی درنگ

تجربه هر چند شیطانی و پست
« زور منطق » را کشاند تا شکست

بنگری تاریخ را ، دانی بشر
چون می افتد در کمین خیر و شر؟

جسم بی روحی میان آب و گل
خواستند او را که گردد مضمحل

اولین‌ « آدم » هنوز از جا نخاست
دشمنش ابلیس خیرش را نخواست

پس توسل کرد بر رفتار زشت
تا کند اخراج ، او را از بهشت

بی توجه او به علم ایزدی
گفت از آن پیکر بی جان ، بدی !

با بدی هایی که گفت آن منحرف !
خواست تا سازد خدا را منصرف !

بی ثمر شد سعی آن بی ننگ و شرم
رفت پس آن گه سراغ جنگ نرم !

بعد از آن که زد به آ دم او محک
گفت : من آماده ام بهر « کمک »

حیله ی دشمن نشد چون کارساز
می رود دنبال نوعی رمز و راز

گر نبخشد باغ ، آن دسته تبر
کی درختانش می افتد در خطر ؟

الغرض ، آدم و نسلش گول خورد
بازی بازیده را ابلیس برد !

گوش فرما این زبانزد را چو « در »
نقض معنا بین : « نرم سخت بر »

جنگ سخت ، آید به مردی رو به رو
نرم ، تازد شش جهات و مو به مو

سخت گرچه سخت ، آید همچو مرد
پرچمی دارد مشخص در نبرد

نرم ، گاهی فردی از افراد توست !
در لباس دوست اما نادرست !

می زنی بر پوزه ی دشمن تو مشت
می خوری خنجر ولی ناگه ز پشت

تا قیامت شیوه اش آری به جاست
بهره ی عبرت از این قصه که راست

جنگ ترکیبی ، اساسش اقتصاد
«صید» میدان را کند تبدیل «صاد»

رسم آمریکا و صهیونیزم نیز
هست ترکیب از درشت و خرد و ریز

رهبر آگاه و مظلوم شهید
بارها با قید « تأکید اکید »

واژگانی راهبردی چون کلید
کرد استخدام انذار و نوید

از« بصیرت »گفت و از« تبیین » نیز
« نقشه ی راهی » کشیدند آن عزیز

مختصات نقشه اش از ؛ امر و نهی
منبعث از ؛ علم روز و عین وحی

« رفع فقر و رفع تبعیض و فساد »
با «مدیری مؤمن » و « اهل جهاد »

از « دو قطبی سازی » او پرهیز داد
پس « مقدس » خواند امر« اتحاد »

گفت : « تقوای سیاسی » پیشه دار
گر مسلمانی و مؤمن ، ریشه دار

«مؤمنانه زیستن» ، «حفظ عفاف»
از « درون زایی تولید » و « کفاف »

حفظ « سبک زندگی » چون اسوه ها
می نماید از شیاطینت رها

با « قوی گرداندن » ایران جان
« انتم الاعلون » آمد در میان

« اعتماد بر جوانان » و شباب
« پیشران پیشرفت انقلاب »

با « مقاوم ساختن در اقتصاد »
« رفع هر وابستگی » را یاد داد

بر« تعامل با جهان » اما « بهوش »
عزتت را هان که نگذاری فروش

بر« فضاهای مجازی » حرف داشت
مغتنم اوقات خود را صرف داشت

گفت : اگر « رهبر » نبودند از قضا
می شد او حتما رئیس این فضا

روی « اینترنت ملی » بارها
گفت : من ناراضی ام از کارها

چون نشد تأمین ، منظور امام
دشمن آمد کار را سازد تمام

خنجری از پشت ، کشور خورد باز
کشت از ما صد حقیقت را مجاز

گفت : مردم ! « تنصرالله » از شما
« نصرت تضمینی » از سمت خدا

« استقامت کردن » ما تا ؛ فرج
« کمتر از تسلیم » می آرد حرج

« نفی و پرهیز از تجمل » در حیات
دشمنان را می نماید کیش و مات

در کمال احترام و در مرام
بر « مراعات حلال و در حرام »

در علاج عرشی و درمان درد
بر « دعا و بر توسل » امر کرد

هریک از رهبردهایش یک کتاب
حرف دارد ، محکم و فصل الخطاب

دست در دست امام دست خداست
این یقینی وز تعصب ها جداست

در غیاب « رهبری معصوم » و پاک
چون « ولی » پاکی نبوده روی خاک

عین مأجوری اگر فرمان بری
گر خطا حتی نظر داده « ولی »

هر کجا با صدق در پی رفته ایم
گرد غم از صورت دل رفته ایم

بی « ولی » هرجا قدم بگذاشتیم
بهره ای غیر از « ضلالت » داشتیم؟

ساحلا ! خیر الکلام قل و دل
وه ! چه گل گفتی در اینجا مستدل

فقه شیعه ، فقه پویای جهان
اقتضایش چیست؟ آری نکته دان

ره سپردن با « امامت » یک کلام
پس ، سخن کوتاه باید والسلام

بهروز هودرجی ، ساحل
اربعین امام شهید خامنه ای بزرگ

پایان پیام/