آویخته
تفنگی بر دیوار جهان
بر کتف لحظه ها
خنجری ست
کلمات
از خیابان ها بر می خیزند
و جان می گیرد شعر من
در آستین ات
هزار واژه آماده ی پرواز است!
ببین
جهان تازه خواهد شد
حنجره ها
اکنون دریده می شوند
تن ها        دوباره پوستِ می اندازند
و دیگر
سکوت نخواهد بود
خورشید به سرود تازه ای طلوع خواهد کرد
خنجری ست
کنون
بر گلوی شب
و ماه
سرِ بریده‌ای‌ست
مهربانی ات نیز
به همیشه  سفره ی نانی ست
صبح
به شکلِ لبخندی
که طعم خوش تمام گلهاست
حالا
آن که چشمانِ تورا بست
می‌دانست
انعکاسِ  فصلِ تازه‌ ای می شوی
که تاریخ دوباره ای
جان می گیرد
و همچنان
بر تارک ابدیت می درخشد
نام تو
پرچمی ست
در دستان علمدار دیگری !

شاعر: حمید رضا اکبری شروه
تیر -۱۴۰۵
مصلی تهران