در قانون کار عنوان کارگر اطلاق عام داشته و شامل کارگر روزمزد، موقت، رسمی، دایمی و غیره است.
بنابراین طبق تعریف کارگر در ماده ۲ قانون کار، کارگر به کسی گفته می شود که تحت هر عنوان در مقابل دریافت حق السعی به درخواست کارفرما کار می کند.
لذا کلیه کارگرانی که در چهارچوب قراردادکار  با مدت معین یا انجام کار معین و یا قراردادکار غیرموقت و دایمی به کار اشتغال دارند تحت حمایت قانون کار هستند و قانونا کارگر شناخته می شوند و از مزایای مقرر در این قانون و مقررات برخوردار خواهند شد و روزمزد بودن و سایر انواع مزد بری، تغییری در ماهیت رابطه کارگری و کارفرمایی ایجاد نمی کنند.

کارشناس حقوق: جعفر جعفری