گروه فرهنگ و هنر/ مژده خبر-کتاب «از کلان‌شهر تیسفون تا برج‌های امروز؛ معماری در ادبیات ایران» نوشته پرستو پرژک و شراره شیخیان، پژوهشی میان‌رشته‌ای درباره تحول معماری و شهرسازی ایران و بازتاب این تحولات در ادبیات فارسی است. این اثر که در سال ۱۴۰۴ توسط انتشارات ارسطو منتشر شده، در ۱۰ فصل، مسیر تاریخی و فرهنگی معماری ایران را از تیسفون تا شهرها و برج‌های معاصر دنبال می‌کند.

اثری منحصر به فرد و تلفیقی از ادبیات، تاریخ و هنر

نویسندگان در این کتاب معماری را تنها مجموعه‌ای از بناها، مصالح و سازه‌ها نمی‌دانند، بلکه آن را بخشی از هویت فرهنگی و اجتماعی جامعه معرفی می‌کنند. از نگاه کتاب، شهر و بنا در هر دوره تاریخی، بازتابی از ارزش‌ها، باورها، ساختارهای اجتماعی، شرایط اقتصادی، تحولات سیاسی و شیوه زندگی مردم بوده‌اند. از همین رو، برای شناخت معماری ایران، تنها بررسی کالبد شهرها کافی نیست و باید بازتاب آنها را در ادبیات، هنر و تجربه زیسته انسان نیز مورد توجه قرار داد.

کتاب با تیسفون آغاز می‌شود؛ شهری که در دوره ساسانی یکی از مهم‌ترین مراکز سیاسی، اقتصادی و فرهنگی ایران بود. نویسندگان تیسفون را نمونه‌ای مهم از برنامه‌ریزی شهری در ایران باستان معرفی می‌کنند؛ شهری که در آن شبکه خیابان‌ها، محله‌ها، بازارها، فضاهای عمومی، کاخ‌ها، ایوان‌ها و سامانه‌های آبرسانی در ارتباط با یکدیگر شکل گرفته بودند. توجه به آب، اقلیم، تهویه طبیعی، مصالح بومی و سازماندهی فضا، از ویژگی‌هایی است که در تحلیل کتاب مورد توجه قرار گرفته است.

در این نگاه، تیسفون فقط یک مرکز سیاسی نبود؛ بلکه فضایی برای شکل‌گیری روابط اجتماعی، فعالیت‌های اقتصادی، آیین‌های مذهبی و تولید فرهنگ به شمار می‌رفت. بازارها و فضاهای عمومی امکان تعامل اجتماعی را فراهم می‌کردند و محله‌ها و خانه‌ها نیز در شکل‌گیری روابط خانوادگی و همسایگی نقش داشتند. معماری شهر در نتیجه، بخشی از سازمان اجتماعی جامعه محسوب می‌شد.

بازتاب تیسفون در ادبیات فارسی

یکی از محورهای مهم کتاب، بازتاب تیسفون در ادبیات فارسی است. نویسندگان نشان می‌دهند که تیسفون در ادبیات تنها نام یک شهر تاریخی نیست، بلکه به نمادی از شکوه، قدرت، زوال و گذر زمان تبدیل شده است. در متون ادبی، تصویر ایوان‌ها، مدائن و شکوه پادشاهی، در کنار یادآوری ناپایداری قدرت و گردش روزگار قرار می‌گیرد. به این ترتیب، معماری از یک موضوع تاریخی به عنصری نمادین در ادبیات تبدیل می‌شود.

اصفهان؛ نمونه ای فاخر از معماری

در ادامه، کتاب به اصفهان می‌پردازد و آن را یکی از مهم‌ترین نمونه‌های معماری ایرانی، به‌ویژه در دوره صفوی، بررسی می‌کند. میدان‌ها، مساجد، کاخ‌ها، پل‌ها و دیگر عناصر شهری اصفهان، در کتاب از جنبه‌های معماری، اجتماعی و فرهنگی مورد توجه قرار گرفته‌اند. در این بخش، ارتباط میان زیبایی‌شناسی معماری و زندگی اجتماعی شهر اهمیت ویژه‌ای دارد و ادبیات نیز به عنوان یکی از راه‌های بازتاب تصویر اصفهان و تحولات آن بررسی می‌شود. فهرست کتاب، فصل دوم را به ویژگی‌های معماری اصفهان، معماری صفوی، عناصر برجسته شهری، تأثیر معماری اسلامی و نقش اصفهان در ادبیات ایران اختصاص داده است.

دوران قاجار مرحله دیگری از تحول شهر ایرانی است که کتاب به آن می‌پردازد. در این دوره، ساختار شهرها تحت تأثیر تحولات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی و همچنین ورود الگوها و ایده‌های معماری خارجی قرار گرفت. افزایش جمعیت، توسعه بازارها، شکل‌گیری محله‌های جدید و گسترش مسیرهای ارتباطی، سیمای شهر را تغییر داد. در عین حال، معماری این دوره عرصه‌ای برای تعامل سنت ایرانی و تأثیرات جدید بود.

مسیر تحول معماری در عصر معاصر

کتاب سپس مسیر تحول معماری را به دوره معاصر می‌رساند؛ دوره‌ای که در آن برج‌ها و ساختمان‌های بلندمرتبه به بخش مهمی از منظر شهرهای ایران تبدیل شده‌اند. نویسندگان ظهور این سازه‌ها را تنها یک تغییر فنی یا ظاهری نمی‌دانند، بلکه آن را نشانه تغییر نگاه جامعه به فضا، مکان، زندگی شهری و مفهوم مدرنیته بررسی می‌کنند. برج‌ها ظرفیت‌های تازه‌ای برای سکونت و فعالیت اقتصادی ایجاد کرده‌اند، اما همزمان پرسش‌هایی درباره هویت شهری، روابط اجتماعی، محیط زیست و کیفیت زندگی به وجود آورده‌اند.

جایگاه ویژه تهران

تهران در این میان جایگاه ویژه‌ای دارد. کتاب روند توسعه تهران را از دوره قاجار تا دوره پهلوی و دوران معاصر دنبال می‌کند و شکل‌گیری ساختمان‌های نوین، برج‌ها و تغییرات اجتماعی و فرهنگی پایتخت را بررسی می‌کند. تهران در این روایت تنها مجموعه‌ای از ساختمان‌ها نیست؛ بلکه فضایی است که تحولات فرهنگی، اجتماعی و ادبی ایران معاصر در آن بازتاب یافته است. در کنار توسعه شهری، مسائلی مانند آلودگی هوا، کمبود منابع آب و گسترش ساخت‌وساز نیز به عنوان بخشی از چالش‌های شهر معاصر مطرح می‌شوند.

رابطه معماری و ادبیات؛ از ویژگی های اصلی کتاب

یکی از ویژگی‌های اصلی کتاب، توجه به رابطه معماری و ادبیات است. در فصل مربوط به شعر فارسی، معماری و عمران شهری به عنوان ابزارهایی برای بازنمایی هویت، حافظه جمعی و تجربه انسانی بررسی می‌شوند. بناها، میدان‌ها، کوچه‌ها، خانه‌ها و فضاهای شهری در شعر فارسی تنها مکان نیستند؛ بلکه می‌توانند نماد ارزش‌ها، خاطرات، روابط اجتماعی و تجربه‌های روانی انسان باشند. حتی ویژگی‌هایی مانند فضای بسته یا باز، ارتفاع ساختمان‌ها، تراکم و نور می‌توانند در ادبیات به بیان احساساتی مانند انزوا، اضطراب، آرامش یا آزادی کمک کنند.

پیوند فرهنگ و عمران شهری

کتاب همچنین بر پیوند فرهنگ و عمران شهری تأکید می‌کند. از نگاه نویسندگان، توسعه شهری زمانی می‌تواند با هویت جامعه هماهنگ باشد که فرهنگ، هنر، تاریخ و نیازهای اجتماعی در طراحی فضا مورد توجه قرار گیرند. در مقابل، نادیده گرفتن ویژگی‌های فرهنگی در روند ساخت‌وساز می‌تواند به کاهش حس تعلق و تضعیف هویت محلی منجر شود. استفاده از میراث فرهنگی و عناصر هنری در طراحی فضاهای عمومی نیز می‌تواند به تقویت هویت شهری و تعامل اجتماعی کمک کند.

معماری معاصر و آینده

در بخش مربوط به معماری معاصر و آینده، کتاب به موضوعاتی مانند فناوری‌های جدید، مصالح نوین، جهانی‌شدن و تغییرات اجتماعی می‌پردازد. جهانی‌شدن امکان آشنایی معماران ایرانی با تجربه‌ها و الگوهای معماری جهان را افزایش داده، اما همزمان مسئله حفظ هویت بومی و فرهنگی را نیز پررنگ‌تر کرده است. فناوری‌های دیجیتال نیز امکانات تازه‌ای برای تحلیل، شبیه‌سازی و بهینه‌سازی طراحی فراهم کرده‌اند؛ با این حال، کتاب بر ضرورت ایجاد تعادل میان فناوری، خلاقیت و ویژگی‌های انسانی معماری تأکید دارد.

پیام اصلی کتاب

در نهایت، پیام اصلی کتاب را می‌توان در پیوند میان تاریخ، معماری، فرهنگ و انسان جست‌وجو کرد. از تیسفون تا اصفهان، از شهرهای قاجاری تا تهران و از بناهای تاریخی تا برج‌های امروز، معماری همواره با تحولات جامعه ایرانی همراه بوده است. کتاب بر این نکته تأکید می‌کند که معماری و شهرسازی صرفاً فعالیت‌هایی فنی نیستند، بلکه در شکل‌گیری هویت، روابط اجتماعی، حافظه جمعی و کیفیت زندگی نقش دارند.

جمع‌بندی کتاب نیز بر ضرورت بهره‌گیری همزمان از تجربه تاریخی ایران و فناوری‌های نوین تأکید دارد. از دیدگاه نویسندگان، توجه به فرهنگ و تاریخ، در کنار نوآوری و فناوری، می‌تواند زمینه شکل‌گیری فضاهایی معنادار، کارآمد، پایدار و انسانی را فراهم کند؛ فضاهایی که علاوه بر پاسخگویی به نیازهای اقتصادی و کالبدی، با هویت و تجربه زیسته جامعه نیز ارتباط داشته باشند.

تلاشی برای خواندن تاریخ معماری ایران

به این ترتیب، «از کلان‌شهر تیسفون تا برج‌های امروز» تلاشی است برای خواندن تاریخ معماری ایران از زاویه‌ای فراتر از بناها و سازه‌ها؛ روایتی که در آن شهر، معماری و ادبیات در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند تا تصویری از تغییرات تاریخی، اجتماعی و فرهنگی ایران و رابطه انسان با فضای زندگی خود ارائه شود.

گفتنی است؛ تاکنون ۶۳ کتاب داخلی،یک دیوان شعر،دو کتاب جهانی و بیش از ۲۰۰ مقاله ی ثبت شده از سوی این نویسنده نخبه و جوان کرمانشاهی منتشر شده است.

پایان گزارش/

  • نویسنده : دکتر پرستو پرژک استاد دانشگاه،تویسنده و پژوهشگر
  • منبع خبر : مژده خبر