به گزارش مژده‌خبر؛عطر عجیبی در هوای شهر پیچیده بود؛ عطری که نه فقط از چای تازه‌دمِ «چایخانه حضرت رضا (ع)»، بلکه از گرمای لبخند خادمانی برمی‌خاست که این روزها، معنای واقعی «برادری» را در اسلام‌آباد غرب مشق کردند.

امروز، عید غدیر بود و «موکب ابناالزهرا (س)» نه فقط یک گروه جهادی، که خادمینی برای عاشقان ولایت بودند. از همان ساعات ابتدایی، مرکز فرهنگی حضرت رضا (ع) به کانون جوشش محبتی تبدیل شد که با هیچ مقیاسی قابل اندازه‌گیری نبود. خادمان موکب، با دست‌هایی که از خدمت به زائران غدیر خسته نمی‌شد، سفره‌ای از «لقمه‌های مهربانی» پهن کردند.

اینجا خبری از تشریفات نبود؛ ساندویچ‌های سرد، سالاد الویه، نان تازه و شربت‌های خنک، همه آن چیزی بود که خادمان «ابناالزهرا (س)» برای پذیرایی از مردم شهر تدارک دیده بودند. اما طعم این لقمه‌ها متفاوت بود؛ چرا که با ذکر «یا علی» گره خورده بودند و با هدفِ زنده نگه داشتن نام امیرالمؤمنین (ع) تهیه می‌شدند.

نکته‌ متمایز جشن امسال، هم‌افزایی بی‌نظیر جریان‌های مردمی بود؛ جایی که در کنار همت بلند خادمان مرکز فرهنگی حضرت رضا (ع)، گروه‌های جهادی و کانون‌های فرهنگی فعال شهرستان نیز پای کار آمدند. این وحدتِ رویه میان مجموعه‌های فرهنگی، نشان داد که وقتی نیت‌ها برای زنده نگه داشتن نام علی (ع) یکی شود، ظرفیت‌های کوچک و بزرگ به هم گره می‌خورند و خروجی آن به جریانی عظیم و اثرگذار در سطح شهر تبدیل می‌شود. حقیقتاً حضور این گروه‌ها در کنار موکب ابناالزهرا (س)، تجلی همان «ید واحده» بود که در غدیر معنا شد.

برای من که شاهد این صحنه‌ها بودم، تماشای کودکانِ شادی که سهمی از این نذری می‌گرفتند و پیرمردانی که با دعای خیر برای بانیان این کار از چایخانه عبور می‌کردند، صحنه‌ای از یک مدینه کوچک را در قلب اسلام‌آباد غرب بازسازی کرد. این فعالیت، تنها یک اطعام ساده نبود؛ بلکه پاسخی به ندای «مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِیٌّ مَوْلاهُ» بود که در کوچه پس کوچه‌های شهر طنین‌انداز شد.

شب که فرا رسید، اگرچه بساطِ موکب جمع شد، اما اثر این حرکت جهادی در ذهن شهر باقی ماند. خادمان مرکز فرهنگی حضرت رضا (ع) و همراهانشان در گروه‌های جهادی بار دیگر ثابت کردند که برای ساختن لحظه‌های ماندگار، نه به بودجه‌های کلان، که به قلبی بزرگ و ارادتی قلبی به ساحت مقدس اهل‌بیت (ع) نیاز است. غدیر امسال در اسلام‌آباد غرب، با نام ابناالزهرا (س) و همکاری کانون‌های فرهنگی متعهد گره خورد و در تاریخ این شهر به عنوان روزِ «مهربانیِ علوی» ثبت شد.

نویسنده: مهشید صید محمدی