استان کرمانشاه با ظرفیت‌های عظیم کشاورزی و دامپروری، سال‌ها به‌عنوان یکی از قطب‌های تولید کشور شناخته می‌شد. اما امروز، به‌دلیل ضعف مدیریت در رأس جهاد کشاورزی استان، این ظرفیت‌ها در معرض نابودی قرار گرفته‌اند.
رسانه‌گریزی و فرار از پاسخگویی
رییس فعلی سازمان کشاورزی استان کرمانشاه، به‌جای تعامل شفاف با افکار عمومی، سیاستی رسانه‌گریز در پیش گرفته است. جلسات خبری این اداره کل به‌صورت گزینشی برگزار می‌شود؛ کمتر از ده رسانه دعوت می‌شوند و هیچ رسانه منتقدی اجازه حضور ندارد. این رویکرد آشکارا نشان می‌دهد که مدیریت فعلی از نقد و پرسشگری گریزان است و ترجیح می‌دهد تنها در میان حلقه‌ای محدود از رسانه‌های همسو و چاپلوس سخن بگوید.
سقوط جایگاه کشاورزی استان
کرمانشاه روزگاری در خودکفایی گندم، نخود و محصولات کشاورزی پیشتاز بود. اما امروز، به‌دلیل نبود برنامه مدون، باندبازی و اختلاف‌افکنی، جایگاه استان به‌شدت تنزل یافته است. در حالی که استان‌های همجوار مانند لرستان و ایلام با مدیریت دلسوزانه پیشرفت کرده‌اند، کرمانشاه درگیر روزمرگی و حاشیه‌سازی شده است.
باندبازی و تفرقه‌افکنی
به‌جای تمرکز بر توسعه کشاورزی، فضای اداره کل به سمت چاپلوسی و پاچه‌خواری سوق داده شده است. این سیاست نه‌تنها امید و انگیزه را از کارکنان و کشاورزان گرفته، بلکه مسیر خدمت واقعی به مردم را مسدود کرده است.
نتیجه‌گیری
ضعف مدیریت فعلی، رسانه‌گریزی و فرار از پاسخگویی، بزرگ‌ترین ضربه را به پیکر کشاورزی کرمانشاه وارد کرده است. اگر این روند ادامه یابد، استان با وجود زمین‌های حاصلخیز و ظرفیت‌های بی‌نظیر، بیش از پیش از قافله توسعه عقب خواهد ماند. امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز است که متولیان امور کشاورزی با جدیت وارد عمل شوند و این سایه سنگین را از سر کشاورزی کرمانشاه بردارند.

این قصه ی پرغصه هم‌چنان ادامه دارد!!

پایان پیام/