از آنجا شروع شد که مهدی بساطی رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اسلام آباد غرب هماهنگی های لازم را با مسئولین مرتبط انجام داده بود و این هماهنگی و برنامه ریزی موجب شد که امروز دوشنبه در بیست و ششمین روز از آبان ماه ۱۴۰۴ ساعت ۹ صبح بود که راهی منطقه ویژه اقتصادی اسلام آباد غرب شدیم.
کنجکاوی و سؤال زیاد بود و هر کدام از ما چندین سؤال را در ذهن داشتیم
شرایط منطقه ویژه آیا برای محیط زیست خطر دارد یا خیر؟
آب پتروشیمی در منطقه ویژه از کجا تأمین می شود؟
آیا این صنایع بر خشکسالی منطقه تأثیر گذار است یا خیر؟
وضعیت استخدام و بکارگیری نیروهای مشغول به کار و نیز در آینده پس از راه اندازی از لحاظ سهمیه بومی چگونه است؟
و … بسیاری از سؤال های دیگر که در هر بازدید از هر بخشی، پاسخ هایی دریافت کردیم.

ورودمان را با کیومرث صیدمحمدی مدیرعامل و شهریار نجفی قائم مقام منطقه ویژه اقتصادی اسلام آباد غرب همراه شدیم.
دو مسئولی که خوش خلقی آنها در بدو ورود باعث شد بازدیدی بهتر و بیشتر داشته باشیم و پاسخ های بسیار مناسب تری دریافت کنیم.
۱۳ شرکت در منطقه ویژه اقتصادی فعالیت دارند و از چندین شرکت مجموعه بازدید به عمل آمد و مسئول و مدیر هر شرکتی نیز با سعه صدر به سوالات گوش دادند و پاسخ هایمان را دریافت کردیم.
۱۴۰ هکتار وسعت زمین این صنایع است و بیش از ۸۰ درصد مشاغل را به بومی اختصاص داده اند الا تخصص هایی برای مشاغلی که نیروی بومی مورد نیاز در دسترس نبوده است.
انتظار مجموعه این بود که ما با تمام توان اقتصادی پای کار آمده ایم ولی آن شرایطی که مسئولان شهرستان باید فراهم کنند به آن صورت جالب نیست.
انتظار ما پشتیبانی اداری است که در این شرایط اقتصادی کشور ما به هر حال آمده ایم.
با چندین نفر از نیروهای مشغول به کار صحبت کردیم و این صحبت ها تأئیدی بود بر استفاده بیش از ۸۰ درصدی از نیروی بومی.
سؤال بعدی که بسیار مهم بود که آب صنایع این منطقه خصوصاً پتروشیمی از کجا تأمین می شود که به این پاسخ رسیدیم که آب این صنایع از محل تصفیه فاضلابی که در همین نزدیکی هست تأمین می شود و حتی یک حلقه چاه هم ایجاد نشده است.
آن همه هجمه ی تبلیغاتی علیه این منطقه ویژه اقتصادی صورت گرفت، کجا؟ و این پاسخ های منطقی کجا؟
به اتفاق نظر همه خبرنگاران، باید دید و بعد قضاوت کرد، بله ما کنجکاوانه و با ادله به این نتیجه رسیدیم که حقیقت را یافتیم و وجود این منطقه برای اسلام آباد غرب بسیار مطلوب، با اهمیت وضروری است. لذا باید از عوامل و مسئولان این منطقه و صاحبان شرکت ها در این راستا، تقدیر و تشکر کرد.
حالا راه اندازی برخی شرکت ها مانده و این یعنی نوید اشتغال بیشتر نیروهای بومی و زنده شدن امید در خانواده ها و جوانان این دیار.

پایان خبر/