امنیت، یکی از اساسی‌ترین و اصلی‌ترین نیازهای یک ملت و یک کشور است. مهمترین مشکل برای یک کشور وقتی به وجود می‌آید که در محیط کار، در محیط زندگی، در محیط تحصیل و در فضای عمومی جامعه، مردم احساس امنیت نکنند. این‌جاست که مغزهای فعال، دستهای توانا و سرانگشتان ماهر، هیچیک نخواهند توانست مسؤولیت مهمی را که هر کدام بر دوش دارند، به انجام برسانند. در فضای امنیت است که هم تلاش علمی، هم تلاش اقتصادی، هم روحیه و نشاط و هم همه‌ی فعالیتهای یک کشور می‌تواند به‌درستی برنامه‌ریزی شود و با دقت دنبال گردد و به نتایج خود برسد.
امام شهید انقلاب فرمودند: «امنیّت زیرساخت همه‌ی ابعاد زندگی یک جامعه است… از مسائل شخصی بگیرید، تا مسائل اجتماعی، تا مسائل عمومی، تا مسائل خارجی.» ۱۴۰۱/۰۷/۱۱
«هر جایی که پیشرفتی حاصل شده است به برکت وجود امنیّت بوده است؛».
ایشان می فرماید :مقوله‌ی امنیت، یک مقوله‌ی بسیار مهم و استثنائی است. شما ببینید خداوند در قرآن کریم – «و امنهم من خوف» – یکی از بزرگترین نعمتهای خود را نعمت امنیت به شمار می‌آورد امنیت… برای زندگی مردم و یک جامعه، گاهی از نان شب واجب‌تر و مهم‌تر است.
امام شهیدمان فرمودند: دشمن میداند که شرط سرمایه‌گذاری و ایجاد ثروت، امنیت است و نمیخواهند سرمایه‌گذاری و ایجاد ثروت در این منطقه انجام بگیرد، لذا سعی خواهند کرد با امنیت مقابله کنند. سعی میکنند امنیت را به هم بزنند. البته این را هم با اطمینان کامل به شما بگویم که نیروهای مؤمن و وفادار جمهوری اسلامی به کمک همین مردم و همین جوانها با عوامل ناامنی بشدت برخورد خواهند کرد و هرگونه مجال ناامنی را به لطف الهی از آنها خواهند گرفت.
اما در اینجا به اختصار به شش مؤلفه‌ی امنیّت ملی اشاره می کنم:
نخستین مولفه آنکه، رکن رکین وعمود خیمه انقلاب اسلامی یعنی جایگاه رهبری که در ایران مزیتی بی‌بدیل و تعیین‌کننده وسرنوشت سازاست. رهبری‌ای که تصمیماتش نه‌تنها برخاسته از ایمان و ایدئولوژی اسلام ناب محمدی است، بلکه از عقلانیت، خدا باوری ، شجاعت، مردم‌باوری و حکمت نیز بهره می‌برد. در دل همین جایگاه رهبری است که مفهوم دفاع با ایدئولوژی گره خورده و ایران اسلامی را امروز به یک قدرتی ماندگار و مقاوم وابرقدرت بدل کرده است؛ چنان‌که در جریان این جنگ رمضان، حتی ورود مستقیم دو قدرت هسته‌ای جهان نیز نتوانست خللی در موضع ایران ایجاد کند و ما امروز شاهد عقب‌نشینی اجباری آنها هستیم . این امر بدون هدایت و تدبیر حکیمانه امام شهیدمان و امروز نیز با مدیریت قاطع وسریع خلف صالح ایشان امام آیت الله مجتبی حفظه الله، ممکن نیست.

دومین مولفه ی کلیدی، این است که اصلی‌ترین عامل امنیّت، قوی شدن در همه عرصه‌ها ی علمی نظامی فرهنگی واقتصادی وسیاسی است. تجربه‌های تاریخی و همچنین جنگ اخیر نشان داد که هیچ مذاکره یا مصالحه‌ای، نمیتواند در مقابل تهاجم دشمن ایستادگی کند. آنچه بازدارنده واقعی محسوب می‌شود، توان دفاعی ونظامی ماست، چون درون‌زا‌تر، مؤثرتر و پایدارتر است. این قدرت وتوان نظامی وموشکی ماست که مذاکره در سطح دنیا معنادار و دیپلماسی را کارآمدتر می کنمد و تخم رعب و وحشت را در دل دشمنان می کارد.

سومین مولفه آنکه همبستگی واتحاد ملت ایران ؛ که به‌عنوان یک متغیر واقعی در معادلات امنیّتی داخلی وخارجی نقش‌آفرینی می‌کند. وقتی خدای ناکرده وحدت ملی خدشه‌دار شود یا دشمن احساس کند همدلی مردم و حاکمیت سست شده، آن نقطه می‌تواند جرقه‌ای برای تضعیف وبه طمع افتادن دشمنان داخلی یا خارجی می شود. اختلافات درونی، توان ملت را از درون تهی می‌کند و آن‌ها را به جای توجه به آرمان‌ها به سمت مناقشات کم‌ثمر معطوف می‌دارد. در این اختلاف‌ها، مجال «نفوذ» اجانب فراهم می‌شود و نفوذی خرابکار به نوبه خود نقارها را تشدید می‌کند.
بنابراین باید دولتمردان و سیاست‌گذاران بر تحکیم پیوند ملّت و حاکمیت تمرکز جدی نموده، و به تقویت آن، اهتمام مضاعف داشته باشند.

واقعیت چهارم آن است که جهان امروز نه بر پایه قانون و اخلاق، بلکه بر محور منافع و زور وقدرت اداره می‌شود. تصور ادغام در نظم جهانی برای تأمین امنیّت، تصوری ساده‌لوحانه و خطرناک است، به‌ویژه وقتی یک رژیم مجهز به سلاح اتمی بدون مزاحمت در منطقه جولان می‌دهد. از همین رو، مقاومت و تکیه بر قدرت موشکی، عقلانی‌ترین گزینه برای ایران است؛ انتخابی که حتی برخی کشورهای عربی با وجود سکوت، در خفا آن را تأیید کرده‌اند و از ناتوانی خود در پاسخ‌گویی به تهدیدات ابراز نگرانی می‌کنند.

پنجمین مولفه، اینکه ما امروز همه ی شاهدیم حقوق بین‌الملل در عمل تابع منطق قدرت است، نه عدالت. تجربه‌های متعدد ثابت کرده‌اند که تکیه بر معاهدات بین‌المللی یا اعتماد به دشمن، راهی به سوی امنیّت پایدار نیست. تنها راه، تقویت قدرت درونی وبالابردن توان نظامی وموشکی و بی‌اعتمادی راهبردی به ساختارهای وابسته به قدرت‌های جهانی است.
ششمین مولفه ،حفظ استقلال ملی است که نتیجه زحمات امامین انقلاب ره وخون بیش از سیصد هزار نفر از جوانان و مردم غیور به پای درخت انقلاب اسلامی ست ، برای حفظ استقلال ملی باید همه «ظرفیت» های مردم ودولت پای کار بیایند و همیشه در صحنه آماده باشندهمچنان که در طول این ۴۷ سال بوده ایم ودر جنگ رمضان با حضور در صحنه دنیا را مات ومبهوت کرده ایم.
بنا براین یکی از سه بخش شعار اول سال یعنی اقتصاد مقامتی در سایه ی وحدت ملی وامنیت ملی که امام مجتبی خامنه ای به آن اشاره داشتند خیلی مهم است. امنیّت زیرساخت همه‌ی ابعاد زندگی یک جامعه است، یک زیرساخت عمومی است؛ از مسائل شخصی بگیرید، تا مسائل اجتماعی، تا مسائل عمومی، تا مسائل خارجی؛ امنیّت زیرساخت همه‌ی اینها است. امنیت در یک کشور – چه امنیت اجتماعی و مدنی، چه امنیت روانی و اخلاقی – یکی از پایه‌ها و ارکان اصلی پیشرفت و قوام و سربلندی کشور است. بدترین بلائی که می‌توان بر سر یک ملتِ رو به رشد و پیشرفت وارد آورد، سلب امنیت است. وقتی امنیت وجود نداشت، فکر منتظم و به دنبال آن، عمل منتظم هم وجود نخواهد داشت و پیشرفت میسر نخواهد شد.
بنا براین اگر در جامعه به مقوله امنیت توجه شود چتر امنیت قضایی ، امنیت سیاسی، امنیت اجتماعی، امنیت اقتصادی، امنیت اخلاقی و امنیت فرهنگی در جامعه پهن خواهدشد.

پایان خبر/