بر سر آنم که گر ز دست برآید
دست به کاری زنم که غصه سر آید

شب یلدا در راه است و هر سرپرست خانواری در تلاش برای تهیه ملزومات یلدا تا در کنار خانواده شبی را به شادی و تفأل بگذراند.
اما یلدای امسال رنگی از جنس ندیدن ها دارد!!!
آری ندیدن انار و ازگیل …
ندیدن آجیل و شیرینی…
ندیدن لبخند خانواده…
آری امسال پدر پول ندارد زیرا هنوز حقوق نگرفته یا اگر بگیرد متعلق به معوقه مهرماه است که نیامده باید برود بابت دیون هزینه‌های جاری زندگی…
آقای شورا…
آقای شهردار…
آقای مدیر مالی…
نیک می دانم شما غصه، قصه ندیدن ها را ندارید…
براستی یلدای امسال رنگی به تیرگی و اندوه دارد اما بعضی ها در پی سفره تزئین نمودن برای میوه‌های یلدایی و آجیل و شیرینی هستند.
راستی شماها می دانید سفره خالی و شرمندگی جلوی زن و فرزند که هیچ، جلوی طلبکاران  و متصدی دریافت اقساط عقب مانده بخاطر دور از دسترس بودن حقوق ماهانه ی بموقع، یعنی چه؟
آیا می دانید سفره خالی، ایمان برباد می دهد و مسبب آن شما خواهید بود… چه خبر دارید عدم پرداخت مطالبات چه بر سر آبروی افراد می اورد؟
شب یلدای شما مبارک باشد زیرا یلدا برای پولداران است نه فقرا… فقیر واژگون است.
چقدر رفتار شما مثل مدیرانی است که جلوی دوربین حرف های مردم پسند می زنند و در میدان تصمیمات منافع خود یا جناح خویش را اولویت قرار می دهند.
قطعاً سفره خالی و فریاد زن و بچه و نگاه مغضوبانه نسیه دهندگان جلوی سایرین که شرمندگی و درماندگی را به همراه دارد، نتیجه اعمال شما و گذشتگان است.
براستی گناه ما چیست که هر که آمد فقط به فکر روزمره گی خودش بود نه ایجاد درآمد پایدار ؟

غفلت حافظ در این سراچه عجب نیست
هر که به میخانه رفت بی‌خبر آید

ادامه دارد

پایان پیام/