امروز در نمایشگاه کتاب پارک شاهد، در میان رفت‌وآمد مردم و شور و شوق میان غرفه‌ها، چهره‌ای کوچک اما درخشان توجه همه را جلب کرد؛
پسربچه‌ای ۸ یا ۹ ساله که با دستان ظریفش، یک سبد پر از کتاب را با شادی حمل می‌کرد.

وقتی با لبخند از او پرسیدند چرا کتاب خریده‌ای؟
با صدایی آرام اما پر از امید گفت:
«می‌خوام بزرگ که شدم آدم خوبی باشم… کتاب کمکم می‌کنه.»

همین جمله کوتاه، معنا و پیامی بزرگ با خود داشت:
این کتاب‌ها هستند که آینده یک کودک را می‌سازند؛
کتاب‌ها هستند که تخیل را زنده می‌کنند،
اندیشه را تغذیه می‌کنند
و راه فردا را روشن‌تر می‌کنند.

در چهره این کودک، می‌شد رؤیای نسلی را دید که با کتاب بزرگ می‌شود—نسلی که یاد می‌گیرد فکر کند، سؤال بپرسد، کشف کند و مهربان‌تر رشد کند.

سبدی که امروز او از کتاب پر کرد،
نمادی بود از آینده‌ای روشن؛
آینده‌ای که با کلمه‌ها ساخته می‌شود،
با دانستن محکم می‌شود
و با خواندن جان می‌گیرد.

گاهی یک کودک با یک سبد کتاب،
بیش از هر سخن و شعاری،
امید را یادآوری می‌کند

پایان پیام/

تصاویر از : جعفر جعفری