گفتمان «کرمانشاه، پایتخت صلح و سازش کشور» بیش از آنکه یک عنوان نمادین باشد، بازخوانی یک واقعیت تاریخی و اجتماعی است. این استان به‌واسطه‌ی تنوع قومی و فرهنگی و تجربه‌ی زیست مسالمت‌آمیز، دارای سرمایه‌ای نرم است که می‌تواند به الگویی ملی در مدیریت اختلافات اجتماعی تبدیل شود.

صلح در این گفتمان، نه یک شعار سیاسی، بلکه مهارتی اجتماعی است؛ مهارتی که از مدرسه و خانواده آغاز می‌شود و در رسانه، مدیریت و رفتار عمومی تداوم می‌یابد.
اهمیت این رویکرد در آن است که سازش را جایگزین تقابل و گفت‌وگو را جایگزین حذف می‌کند.
نقش رسانه‌ها در این مسیر، تولید معنا و جهت‌دهی به افکار عمومی است؛ از بازنمایی صرف آسیب‌ها به سمت برجسته‌سازی تجربه‌های موفق همزیستی، گفت‌وگو و حل اختلاف.

اگر این گفتمان از سطح نام‌گذاری فراتر رفته و به سیاست، آموزش و مطالبه اجتماعی پیوند بخورد، کرمانشاه می‌تواند به مرجع بومی صلح اجتماعی در کشور تبدیل شود
کارشناسان معتقدند تحقق این گفتمان نیازمند پیوند آن با نظام آموزشی، رسانه‌ها و سیاست‌های اجتماعی است تا صلح به‌عنوان یک مهارت اجتماعی نهادینه شود. در این میان، رسانه‌ها نقش مهمی در بازنمایی تجربه‌های موفق سازش، گفت‌وگو و همدلی اجتماعی ایفا می‌کنند

پایان پیام