هیچ چیز دائمی نیست

نــــه برنــــــده بــــــــودن دائمــــی است
نــــه بازنـــــده بـــــــودن دائمـــــی است
منحنـــــــی بــــــــــالا و پاییــــن می‌رود
تنها خط مستقیـــــم، مستقیــــم می‌رود
زندگـــــــی هـــم تعریــــــف خود را دارد
گاهی شــــــادی گاهی غـــــم در پی دارد
بــــه دنبــــــال شـــــادی هــــر روز مباش
کمی هم در فکر غمگیـــــن بــــودن باش
هر دو با هم کارش سازندگـــــــــی است
سوختــــــن و ساختـــن و بالندگی است
گــــر چــــو مــــــوج باشـــی و اوج‌گیری
عاقبـــــــت هم سطـــح دریـــــا می‌شوی
امتحــــان گیــــــرد خداونــــد این چنین
گاهـــی در اوج گاهــــــی در سطح زمین
با هــر دو می‌بایــــــد سازگـــــــــار شوی
تــــــا در امتحــــــان بازنــــــــــده نشوی
آهـــــن هرچـــــــه چکـــــــش بر آن زنند
بهتــــــــر از آن بهره‌منـــــــــد می‌شونــد
بر زمیــــــــن سخـــت بایــــــد راه رفت
گر نـــــــرم باشــــد می‌بایـــــــد بازگشت
برعکسش بر زمیــــن سخت گندم نروید
نــــــرم بایـــــــد گردد تا گنـــــــدم بروید
باید عبورکردازسختی تا به آسانی رسید
هر کس غیر از ایـــن کرد لذتش نچشید
قطـــــــره قطـــــــره گر بـــــــــاران ببارد
سبزه و گل لـذت از این گونه بارش برد
بوی عطـــــــرش همه جـــــــا را پـــر کند
سبــــــزه جلوه دیگــر به رهگذر می‌دهد
هرگـــــــــز به آنچـــــــه که داری ننـــــــاز
فخر نفروشـــــــی نگو هستـــــــم بی‌نیاز
مــــا نیازمندیـــــــــم که اینجـــــــا آمدیم
آمدیم توشــــه‌ای بر چینیــم با خود بریم
کســـــــی ماندنــــــی نیست در اینجــــــا
باید رفـت ســـــوی خـــدای مهربان و دانا
تا توانـی در ایـــــــن هستـــــی خوب باش
از بــــــــدی و ظلــــم و ظالـــــم دور باش
آری سختــــــــی و آسانــــــی در اینجاست
گر نباشد آیـــــــا امتحانــــــی در اینجاست
بارالهــــــــا به امیـــــــد تــــــو دل بسته‌ایم
میدانیم چون پرنده‌ای بال وپرشکسته ایم

استاد مجید بختیاری
(مجد)