اما این خویشتنداری موجب نشد اسراییل به غزه و جنوب لبنان بسنده کند و دیدیم تجاوز خود را روز به روز توسعه داده و پس از هدف قرار دادن ساختمان کنسولگری ایران در سوریه و بعدتر ترور مرحوم هنیه در قلب تهران رسما به خاک ایران نیز دست درازی کرد.

مواضع ما باید همان مواضع رهبری باشد، نباید حادثه را(بنا به کم‌‌رمق بودن بعد نظامی آن و جانفشانی نیروهای پدافندی) کوچک‌انگاری کرد. حادثه و رویدادی بزرگ رخ داده و رژیمی جعلی، تجاوزگر و‌ خونریز به خود اجازه داده به خاک مقدس ایران تجاوز کند.
مبتنی بر قوانین بین المللی، منطق قرآنی و نظامی حرکت اسراییل چیزی غیر از اعلان رسمی جنگ تلقی نمی‌شود. در نتیجه ما نیز باید مهیای یک‌ جنگ با این رژیمک جعلی شویم.
راهبرد ما باید همان راهبرد و ‌خواست رهبری باشد، ایشان فرموده بودند: «اگر از رژیم اسراییل غلطی سر بزند جمهوری اسلامی حیفا و ‌تلاویو را با خاک یکسان می‌کند».
عمری در پی بهانه‌ای برای محو این رژیمک جعلی بودیم، قابل درک است که شاید نتوانیم به یکباره این رژیم را در جنگی نظامی محو کنیم اما هر عمل ما بایست در راستای راهبرد رهبری بوده و پاسخی درخور داده شود معادل نابودی حیفا و تلاویو.
رهبری همیشه مبتنی بر مقدورات و مشاوره مقامات عالی سیاسی و نظامی مطالبه و‌ مواضع خود را بیان می‌کنند و ما نباید کاری کنیم که رهبری به اجبار از موضعی مانند نابودی حیفا و ‌تلاویو عدول کنند.

پر واضح است وعده صادق ۱ موجب بازدارندگی نشد و وعده صادق ۲ نیز نتوانست رژیم اسراییل را از تجاوز باز دارد. مَثل امروز اسراییل مَثل کودکی دیوانه است که با اسلحه پر به همه شلیک می‌کند. کودکی که مستحضر به پشتیبانی پدر دیوانه‌تر از خودش آمریکاست‌. و ایران به‌مانند فردی است که چند بار با جست و خیز از تیر این دیوانه جسته؛ اما این رویه قابل ادامه نیست و در نهایت چه بسا گلوله‌ای کاری ایران را زخمی کند. چاره‌ای نیست غیر از اینکه این کودک دیوانه را یا کشت، یا فلج کرد و یا حربه جنگ را از او گرفت؛ ولو در این کشاکش با پدر او نیز درگیری رخ دهد.

برایند آنچه گفته شد اینکه گناه اسراییل در حمله به خاک ایران (فارغ از اندازه و وسعت، تعداد شهدا و مجروحان و…) نابخشودنی است. غیرت دینی و میهنی ما نباید اجازه ‌دهد هر کس و ناکسی به خود اجازه دهد به خاک ایران تجاوز کند. عدم پاسخ درخور به این تجاوز موجب تحریک طرفین دیگری نیز خواهد شد که در آینده به خود اجازه دست درازی به منافع و ‌خاک ایران را بدهند.

اگر پس از ۸ سال دفاع مقدس هیچ طرفی جرات تجاوز به خاک ایران را نداشت در سایه مجاهدت‌های مردم، شهدا و مجاهدین جنگ تحمیلی بود که موجب بازدارندگی چند دهه‌ای شد. آن بازدارندگی در سایه تنبیه متجاوز و مقاومت در برابر تجاوز بود. در سایه اینکه ایران نشان داد از جنگ هراسی ندارد و اگر ناچار شود به آن تن خواهد داده و تا تنبیه متجاوز نیز ادامه خواهد داد.
اکنون این بازدارندگی مورد خدشه قرار گرفته و باید بازیابی شود. هر پاسخ ما نیز باید چنین نکته‌ای را در نظر بگیرد.

این نکته لازم به یادآوری دارد که از هم اکنون باید مهیای ادامه نبرد و جنگ باشیم. باید آمادگی و ‌سناریوهای بعدی در صورت پاسخ مجدد اسراییل را تدوین و تصویب کنیم. در صورت پاسخ اسراییل نباید ما مجددا تعلل کرده و ‌درگیر جلسات، هماهنگی و آمادگی مجدد و… باشیم و پاسخ به تاخیر افتد. بلکه باید در دم هر تجاوزی پاسخ محکم، هم سطح و ده برابری(دو راهبرد پاسخ هم‌سطح و ده ضربه به جای یک ضربه رهبری) داده شود. در چنین وضعیتی هر نوع وقت‌کشی و تاخیر در پاسخ برای امنیت ملی و بازدارندگی کشور سمی مهلک است.

نویسنده: احسان کرمی
۱۴ آبان ۱۴۰۳