به گزارش مژده خبر به نقل از خبرگزاری رسا؛ حضرت آیت الله جعفر سبحانی در درس اخلاق هفتگی که چهارشنبه شب در موسسه امام صادق (ع) برگزار شد، با اشاره به تفاوت ریا و سمعه اظهار داشت: اگر عملی را علاقمند به ظاهرشدنش در برابر مردم بودیم تا خلق خدا آن را ببینند و ما را تعریف و تمجید کنند را ریا گویند اما اگر دوست داشته باشیم کارهایمان به گوش مردم برسد، آن را سمعه گویند که هر دو از رذایل اخلاقی است.

وی با بیان اینکه ریا برای به دست آوردن جایگاه در قلوب مردم می باشد، افزود: از نظر بنده ریا تنها در عبادات نیست بلکه هر کار خیری که برای دیده شدن باشد را باید ریا نام نهاد. پس ریا در غیر عبادت هم صدق می کند مثلا بیمارستان بسازم تا در انتخابات رای بیاورم، مدرسه بسازم تا نام من را بر آن مدرسه بگذارند تا همه بدانند که سازنده و بانی ساخت چه کسی است.

حضرت آیت الله سبحانی با اشاره به انگیزه ریا تصریح کرد: آنچه انسان را وادار به ریا می کند حقارت و خودکم بینی است که برای جبران کاستی و خود کم بینی به دنبال نشان دادن اعمال به دیگران می افتد. بنابراین ریاکاری کار انسان های حقیر می باشد که برای معالجه این نقیصه به دنبال ظاهر شدن در چشم مردم هستند اما انسان های بزرگ ابدا ریاکاری نمی کنند.

استاد درس اخلاق با تاکید بر اینکه عمل ریاکار پوچ و بی اساس می باشد، عنوان کرد: امام صادق علیه السلام فرمودند «کُلُّ ریاءٍ شِرکٌ، إنّهُ مَن عَمِلَ للناسِ کانَ ثوابُهُ على الناسِ»هر گونه ریایى شرک است. هر که به خاطر مردم کار کند، پاداشش به عهده مردم باشد. کسانی که اعمالی انجام می دهند مثلا گاهی یک شب به تمام معنا نماز خوانده تا مردم ببینند در روایت می فرماید پاداش چنین عملی را باید از مردم بگیرد یعنی این عمل پوچ و بی جزا و پاداش می باشد چرا که مردم نیز پاداش نمی دهند.

وی با بیان تمثیل قرآنی گفت: ثمثیل و مثال های قرآنی بحث مفصل و موضوع مستقلی است که باید در حوزه به آن پرداخته و تدریس شود. در آیه ۲۶۴ بقره می فرماید «یا ایها الدین آمنوا لا تبطلوا صدقاتکم بالمن و الاذی کالذی ینفق ماله رئاء الناس و لا یومن بالله والیوم الاخر فمثله کمثل صفوان علیه تراب فاصابه وابل فترکه صلدا لا یقدرون علی شی ء مما کسبوا والله لا یهدی القوم الکافرین» ای کسانی که ایمان آورده اید بخشش های خود را با منت و آزار باطل نسازید همانند کسی که مال خود را برای نشان دادن به مردم انفاق می کند و به خدا و روز رستاخیز ایمان نمی آورد کار او همچون قطعه سنگی است که بر آن قشر نازکی از خاک باشد و بذرهایی در آن افشانده شود و رگبار باران به آن برسد و آن را صاف و خالی از خاک و بذر رها کند آن ها از کاری که انجام داده اند چیزی به دست نمی آورند و خداوند جمعیت کافران را هدایت نمی کند. بله چنین انسانی که برای ریا و غیرخدایی انفاق می کند همانند کشاورزی است که بر روی سنگ مشتی خاک بریزد و سپس دانه بریزد و امید محصول داشته باشد و باران پرقدرت ببارد و بذر و خاک و سنگ را با هم بشوید و با خود ببرد.  

حضرت آیت الله سبحانی ادامه داد: در روایت نشانه های ریا و ریاکار هم بیان شده است که ریاکار اگر تنها باشد میل و رغبتی به عبادت ندارد ولی اگر در جمع باشد با میل و رغبت و اذان و اقامه نماز می خواند. بنابراین برای خود میزان بگذاریم که آیا در تنهایی عبادت کسالت بار داریم و در جمع عبادت با نشاط یا چنین نیست.

این مرجع تقلید گفت: در سال ۱۳۳۸ شمسی حضرت امام در مسجد سلماسی درس داشتند، در آخرین روز درس حضرت امام سکوت کردند که مرحوم آیت الله سعیدی درخواست موعظه طلاب کردند که امام فرمودند «أَن‌ تَقُومُوا لِلّه‌ِ مَثنی‌ وَ فُرادی‌» یعنی کار برای خدا را به صورت شخصی و جمعی انجام دهید. تلاش کنیم برای خدا کار و عمل انجام دهیم و انگیزه لله باشد. اگر مسئولان ما از خودخواهی بکاهند و کار برای خدا و کار بی منت برای مردم انجام دهند خدا آن ها را یاری و نصرت می رساند.